گاو  ما ما  می كرد

گوسفند بع بع می كرد

سگ واق واق می كرد

و همه با هم فریاد می زدند حسنك كجایی

شب شده بود اما حسنك به خانه نیامده بود.حسنك مدت های زیادی است كه به خانه نمی‏آید.

او به شهر رفته و در آنجا شلوار جین و تی شرت های تنگ به تن می كند.او هر

روز صبح به جای غذا دادن به حیوانات جلوی آینه به موهای خود ژل می زند.

موهای حسنك دیگر مثل پشم گوسفند نیست چون او به موهای خود گلت می زند.

دیروز كه حسنك با كبری چت می كرد .كبری گفت تصمیم بزرگی گرفته است.كبری تصمیم

داشت حسنك را رها كند و دیگر با او چت نكند چون او با پتروس چت می كرد. پتروس

همیشه پای كامپیوترش نشسته بود و چت می كرد.پتروس دید كه سد سوراخ شده اما

انگشت او درد می كرد چون زیاد چت كرده بود.او نمی دانست كه سد تا چند لحظه ی

دیگر می شكند.پتروس در حال چت كردن غرق شد.

برای مراسم دفن او كبری تصمیم گرفت با قطار به آن سرزمین برود اما كوه روی ریل

ریزش كرده بود .ریزعلی دید كه كوه ریزش كرده اما حوصله نداشت .ریزعلی سردش بود

و دلش نمی خواست لباسش را در آورد .ریزعلی چراغ قوه داشت اما حوصله  درد سر

نداشت.قطار به سنگ ها برخورد كرد و منفجر شد .كبری و مسافران قطار مردند.

اما ریزعلی بدون توجه به خانه رفت.خانه مثل همیشه سوت و كور بود .الان چند سالی

است كه كوكب خانم همسر ریزعلی مهمان ناخوانده ندارد او حتی مهمان خوانده هم

ندارد.او حوصله ی مهمان ندارد.او پول ندارد تا شكم مهمان ها را سیر كند.

او در خانه تخم مرغ و پنیر دارد اما گوشت ندارد

او كلاس بالایی دارد او فامیل های پولدار دارد.

او آخرین بار كه گوشت قرمز خرید چوپان دروغگو به او گوشت خر فروخت .اما او از

چوپان دروغگو گله ندارد چون دنیای ما خیلی چوپان دروغگو دارد به همین دلیل است

كه دیكر در كتاب های دبستان آن داستان های قشنگ وجود ندارد

احساسات . روزي به همه آنها اعلام شد که جزيره در حال غرق شدن است. بنابراين هر يک شروع به تعمير قايقهايشان کردند.

اما عشق تصميم گرفت که تا لحظه آخر در جزيره بماند. زمانيکه ديگر چيزس از جزيره روي آب نمانده بود عشق تصميم گرفت

تا براي نجات خود از ديگران کمک بخواهد. در همين زمان او از ثروت با کشتي يا شکوهش در حال گذشتن از آنجا بود کمک خواست.

“ثروت، مرا هم با خود مي بري؟”ثروت جواب داد:

“نه نمي توانم. مفدار زيادي طلا و نقره در اين قايق هست. من هيچ جايي براي تو ندارم.”

عشق تصميم گرفت که از غرور که با قايقي زيبا در حال رد شدن از جزيره بود کمک بخواهد.غرور لطفاً به من کمک کن.”

“نمي توانم عشق. تو خيس شده اي و ممکن است قايقم را خراب کني.”

پس عشق از غم که در همان نزديکي بود درخواست کمک کرد.“غم لطفاً مرا با خود ببر.”

“آه عشق. آنقدر ناراحتم که دلم مي خواهد تنها باشم.”

شادي هم از کنار عشق گذشت اما آنچنان غدق در خوشحالي بود که اصلاً متوجه عشق نشد.

ناگهان صدايي شنيد:

” بيا اينجا عشق. من تو را با خود مي برم.”

صداي يک  بزرگتر بود. عشق آنقدر خوشحال شد که حتي فراموش کرد اسم ناجي خود را بپرسد. هنگاميکه به خشکي رسيدندناجي به راه خود رفت.

عشق که تازه متوجه شده بود که چقدر به ناجي خود مديون است از دانش که او هم از عشق بزرگتر بود  پرسيد:

” چه کسي به من کمک کرد؟”

دانش جواب داد: “او زمان بود.”

“زمان؟ اما چرا به من کمک کرد؟”

دانش لبخندي زد و با دانايي جواب داد که:

“چون  تنها زمان بزرگي عشق را درک مي کند.”

خسته ام

دلم گرفته دلم می خواد سر آسمون داد بزنم .دلم میخواد پرواز کنم .

اونقدر بی خوابم که چشام باز نمی شه اونقدر دلم گرفته که تنگ نمی شه اونقدر درگیرم که به یادم نمی آی اونقدر بی تابم که تبم تاب نمیاد.خداااااااااااااااااااااااااااااا جونم دوست دارم

کاش خدا هم میلی  اسم سیییییییی چیزی داشت مگه نه؟

برام بنویس چرا؟

اینو اینجا نوشتم که بدونم خاکستر کیه؟

و بدونه که من هم باغچه و هم گل اونو و هم باغبون اونو می پرستم

خیلی  وقته که دیگه این دور و بر ها نبودم حالا که اومدم دلم می خواد خبر به دنیا اومدن یه بهار نارنج رو

بدم که از تمام بهار ها بهاری تره حاصل یه عشق واقعی و با اینکه زمستونه اما بهار رو به کلبه کوچک ما اورده

به دنیا امدن هر کودک بشارت ان است که خداوند هنوز به انسان امیدوار است و

ترنجم تولدت مبارک

۳/۱۱/۸۷

زندگی باید کرد. 

یک خانه کوچک روی کوه

دو پنجره شادی رو به یک شهر پر از غم

یه اسمون پر از ستاره بالای غم

گل ارکیده میان خوابو بوسه بر گونه ام

ساعت ۸ صبح  و بیرون رفتن تو از خانه 

              و در به دری من تا افتاب وسط اسمون

ساعت ۱۰ صبح و اوارگی یک دل

اوارگی یک عقربه در گزر یک روز

بو ی پیاز میان خاطرات چک چک شیر اب در ظرف ارزو

باز نگاهم به دنبال ساعت گم شده به بن بست دیوار می خورد

یعنی دلم نگران است

ساعت ۱۲ ظهر و بی قراری یک دل برای تاب اوردن

****

صدای نفسهایت از اخرین خانه شهر

چرخیدن کلید                        باز شدن در

بوی نگرانیت میان پیراهنم

رقصیدن دستانت میان موهایم

و گفتنو گفتن و گفتن از خواب سخن در لبانم

این روزها

از خواب سخن بر لبانم

ترکین بک ابر برای نوازش

شترق خوردن باران به پشت پنجره چشمانم

پاک نکردن باران از پشت پنجره چشمانم

و خیس خوردن شبدر های قالی

و جیرنگ خوردن قلبی و

سنجاق کردن ان به دیوار

دل دل کردن سنجاق برای بدست اوردن قلبی دیگر

پاک نکردن گردو خاک

فراموشی یک امضا ویک عهدودو پیمان

و لالایی نفسهایت

بوی نگرانیت میان پیراهنم               رقصیدن دستهایت میان موهایم

شروع اوارگی من میان کاووس هایم

و در به دری من تا صبح فردا

تقدیم به همسرم

من که در این دنیا بودم               کوچک بودن دنیایت را بهانه کردم

                              و رفتم

من غم این دنیای کوچک را حتی حمل نمی کنم

دلم برایت می سو.د که صاحب این دنیایی

اشک نبودی تا از چشمانم جاری شوی

دل نبودی تا دیوانه ات شوم

رفتم تا همه بدانند من عاشقت بودم

عاشقانه هایم را به یاد داشته باش من هم بی تابم

نه تویی نه من ! ما شده بودیم بدون یعقین

 یعقین تو صدای من نبود !گریه های من نبود اشکم نبود !گل نرگس دستات بود که یعقین بود!

به کودکم گفتم :خدا را نقاشی کن

پنجره ای رو به آسمان کشید!

کودکم!خدای ما کجاست؟دستهایش را به قلبم کشید!

کودکم !قلب مهربان مادر کجاست؟دستهایش را به چشم هایش کشید!

کودکم!پدر کجای دلت جای دارد؟دستهایش را به چشم هایم کشید!

مهربانم

سرمای دی ماه دستانم را سوزانده  گرمای نفسهایت را توشه راهم کن!

اگر شبي فانوس نفسهاي من خاموش شد ،

 اگر به حجله آشنايي ، برخوردي وعده اي به تو گفتند ،

كبوترت در حسرت پركشيدن پر پر زد !

تو حرفشان راباورنكن ! تمام اين سالها كنارمن بودي !

كنار دلتنگي دفاترم ! درگلدان چيني اتاقم ! دردلم....

***يك روز مي بوسمت ! فوقش خدا مرا مي برد جهنم ! فوقش مي شوم ابليس ! آنوقت تو هم به خاطر اين كه يك « ابليس » تو را بوسيده ، جهنمي مي شوي ! جهنم كه آمدي ، من آن جا پيدايت مي كنم و از لج خدا هر روز مي بوسمت ! واي خدا ! چه صفايي پيدا مي كند جهنم ... ! يك روز مي بوسمت ! پنهان كردن هم ندارد . مثل خنده هاي تو نيست كه مخفي شان مي كني ، يا مثل خواب ديشب من كه نبايد تعبير شود ، مثل نجابت چشمهاي تو است ، وقتي كه توي سياهي چشمهاي من عريان مي شوند . عرياني اش پوشاندني نيست ، پنهان نمي شود ... .
يك روز مي بوسمت ! يكي از همين روزهايي كه مي خندانمت ، يكي از همين خنده هاي تو را ناتمام مي كنم : مي بوسمت ! و بعد ، تو احتمالا سرخ مي شوي ، و من هم كه پيش تو هميشه سرخم ... .
يك روز مي بوسمت ! يك روز كه باران مي بارد ، يك روز كه چترمان دو نفره شده ، يك روز كه همه جا حسابي خيس است ، يك روز كه گونه هايت از سرما سرخ سرخ ، آرام تر از هر چه تصورش را كني ، آهسته ، مي بوسمت ... .
يك روز مي بوسمت ! هر چه پيش آيد خوش آيد ! حوصله ي حساب و كتاب كردن هم ندارم ! دلم ترسيده ، كه مبادا از فردا ديگر « عشق من » نباشي . آخر ، عشق چهار حرفي كلاس اول من ، حالا آن قدر دوست داشتني شده كه براي خيلي ها چهار حرف كه سهل است ، هزار هزار حرف باشد . به قول شاعر : عشق كلاس اول ، تنها چهار حرف است ، اما كلاس آخر ، عشق هزار حرف است ... .
يك روز مي بوسمت ! فوقش خدا مرا مي برد جهنم ! فوقش مي شوم ابليس ! آنوقت تو هم به خاطر اين كه يك « ابليس » تو را بوسيده ، جهنمي مي شوي ! جهنم كه آمدي ، من آن جا پيدايت مي كنم و از لج خدا هر روز مي بوسمت ! واي خدا ! چه صفايي پيدا مي كند جهنم ... !
يك روز مي بوسمت ! مي خندم و مي بوسمت ! گريه مي كنم و مي بوسمت ! يك روز مي آيد كه از آن روز به بعد ، من هر روز مي بوسمت ! لبهايم را مي گذارم روي گونه هايت ، و بعد هر چه بادا باد : مي بوسمت ! تو احتمالا سرخ مي شوي ، و من هم كه پيش تو هميشه سرخم ...

شاید به فاصله عاشق شده باشم به فاصله نگاهی که از من ربودند و نگاهی که به من هدیه کردند

نگاهی که وقتی تو ترکم کردی نگاهم کرد  صدایم کرد        دلم را ربود      قصه دلم را شنید غصه خورد وبرایمان گریست !نه برای من نه برای تو   برای اوکه حالا هر وقت یادت می افتم و دلم برات تنگ می شه نفرین که نه اما به آسمان نگاه می کنم وبه خودم میگم تو که می دونی چی می گم تو که می دونی عشق ما به رنگ آسمونت بود کمکش کن! او روکه دلمو شکست کمک کن !  کاش عشق من وتو  هوس بود  کاش فراموش  کنم  کاش آغوشها رولب ها رو تن هارودست ها روهم می شد مثل صدا فراموش کرد

کاش می شد برای لحظه ای به این فکر کنیم که همه ما روزی در آسمان خدایمان چشم در چشم همدیگر برای گناهانمان باید فریاد سر دهیم  می خوام بدونی هرگز صدای دلم که در آسمان خرد شد را فراموش نخواهم کرد خدایمان هم فراموش نمی کند !بدانند!

گل قشنگم هوای این فصل سرده لباس گرم یادت نره !نمی خوام  دستای مهربونت سردشون بشه دیگه دستام نیستن که مراقبت باشن شالت دور گردنت هست یانه !

قشنگترین دل دنیام مراقب لحظه های قشنگ مون باش گاهی با خاطرات هم می شود زندگی کرد!

و چه تنهاست ماهی کوچک دلمان وقتی اسیر آبی بیکران بیگانگان گردد!

خداحافظ تا نمدانم چه وقت!

برات می نویسم !

از کجا از دل تنگم؟نه

از دلی که خیلی راحت شکستن؟نه

از عشقی می نویسم که فقط مال من و تو  شاید دور باشی اما قلب تو کنار قلب خودم حس می کنم

می خوام دعا کنم !میدونی کجام می خوام دعا کنم !برای تو برای خودم  اینجا تنها جایی که می تونم عشقم رو داد بزنم !اومدم خودم بهش بگم دوست دارم نه پیغام نه پسغام رو در رو .به جون خودت در گوشش داد می زنم داد می زنم!

تا ابد دوستت خواهم داشت!

بگو سهم ما کدومه شنیدن یا نشنیدن

اگر هر آنچه دیدیم و شنیدیم لب فرو بستیم و اعتراضی  حتی کم نکردیم

بدان بر همه چیز آگاهیم !

عشق فقط ميگه: تو ماله مني .

عشق نمي پرسه اهل کجايي؟

فقط ميگه: توي قلب من زندگي مي کني .

عشق نمي پرسه چه کار مي کني؟

فقط ميگه: باعث مي شي قلب من به ضربان بيفته . عشق نمي پرسه چرا دور هستي؟

فقط ميگه: هميشه با مني .

عشق نمي پرسه دوستم داري؟

 فقط ميگه: دوستت دارم

 سنگ به سویت پرتاب کرد

سنگ غرق شود نه

آنکه تو متلاطم شوی

***

اگه سهم من از این همه ستاره

 فقط سو سوی غریبی است ,

 غمی نیست .

همین انتظار رسیدن شب برایم کافی است.

***

براي عشق تمنا كن ولي خار نشو.

براي عشق قبول كن ولي غرورت را از دست نده.

براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو.

براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.

براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن.

براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير.

براي عشق وصال كن ولي فرار نكن.

براي عشق زندگي كن ولي عاشقانه زندگي كن.

براي عشق بمير ولي كسي رو نكش.

براي عشق خودت باش ولي خوب باش.

دلم شکست !غرورم شکست ! چیزی برای باختن ندارم !

دوباره بساز آینده رو

فردارو

عشق رو

آسمان بی من هم آبی ست !

نبودن را خوب میفهمم!نداشتن         تمام نون های دنیا را می فهمم

من نون را می فهمم              آب را درک می کنم             آسمان را می بلعم

من نور را دیده ام              در آسمان ظلمت شب من نور را گریسته ام

من نور را فریاد هم زده ام

فریادم را شنیده ای ؟مرگ را می فهمی

اکنونم شبیه مرگ مردگان دوباره زنده شده پاییز است

اکنونم را می فهمی؟یا مرگ را بهتر؟

وقتی صدایی را دریغ می داری        وقتی تمام نفس تن می شوی

وقتی تمام آرزوهای مرا با (م) آغاز می کنند وقتی مرا با تو می فهمند

شاید شبیه شخص دیگری بود سهراب!شاید شبیه من شاید شبیه تو و شاید سهراب شخص نبود تنها پاره ای بود

وقفه ای که میان صدا افتاد شاید سهراب تن هم نبود  یک صدا بود شاید او یک بیت بود از قصیده باران

شاید من هم صدا باشم شاید نطفه باشم در این دنیا

وقتی تمام تن را آغاز می کنی!از چه می شنوی وقتی صدا را هم دریغ میداری تو حتی نفس را هم دریغ

ندیدن چکیدن یک قطره اشک ندیدن پرپر شدن یک دل ندیدن یک دریچه و دو نیاز که تنها آینه ای است برای دیدن یک قلب

لمس نکردن یک تن لمس نکردن یک احساس

جرم                          گناه

و رفتن و رفتن من معنی رفتن را خوب میدانم من معنی کلمات را خوب می فهمم

رفتن یعنی پای گذاشتن در جاده ای که میدانم پایانش نا کجاست میدانم!

رفتن من یعنی جای پای خاطرات تو بر قطره قطره جانم!

رفتن من یعنی جای گذاشتن کوله بار عشق در بیابان سکوت

رفتن من یعنی نادیده گرفتن باران رفتن من بی ایمانی من است!بی دینی من است!

من معنی رفتن را خوب می فهمم

با این حال ماندنم را نمی فهمی

این تویی که چشمه ها را با چشم اشتباه گرفته ای !

با این حال ماندنم را نمی فهمی اشک هایم را بیشتر از ماندنم و من را بیشتر از هر دو

چگونه روزهایم را بی تو تاب آورم؟چگونه شب ها را بی نفست به صبح بکشانم؟

تا ابد دوستت دارم

گل تپلم !

کاش نمی رفتی !کاش می دانستی من بی تو خواهم مرد!

دوستت دارم

یه جایی

یه جوری

یه کسی

یه چیزی

صبر داشته باش

دوست دارم داشتم خواهم داشت

میام از دلت بیرونم نکن

من چه كردم؟

خدا امشب دارم سرت داد مي زنم !

گوش مي كني؟

گفتي بنده من باش تا پناهت باشم بندات شدم اما حالا بي پناهم

گفتي مهرباش تا مادرت باشم مهر شدم و بي مادر

گفتي ابر باش تا آبت دهم ابر شدم و سياه  از بغض

گفتي ايوب باش تا صبرت دهم ايوب شدم و بي يوسف

گفتي  عاشق باش تا سنگ صبورت باشم عاشق شدم و بي سنگ صبور

گفتي عدل باش تا دادت دهم عدل شدم وبي فرياد

گفتي پاسم بدار تا ياريت دهم پاس شدم وبي يار

لب فرو بستم من خموشم خموش مي روم اما خدايم تو بمان با او  تو بمان و كسي كه سر بر شانه هايش مي نهي

گفتم  ياسم بده تا پيچك باغش بشم

ياس شدم و بي پيچك

گفتم زمستانم بده تا نرگس باغش بشم

زمستان شدو بي نرگسم

گفتم عمرم بده تا همبستر رازش بشم

عمر شدم و بي ياور

گفتم چشمم بده تا بلا گردونش باشم

بلا گردون شدم و بي چشم

گفتم قلبم بده تا قرباني راهش كنم قرباني شدم و بي قلب

ميدوني كه دلم شكسته !

خدايا  پناه بي پناهاني پناهش بده

خدايا دل بي دلاني مهرش بده

خدايا روزي رساني روزيش بده

خدايا درمان بي دلاني درمانش بده خدايم هر آنچه كه هست و خوب به دلكم بده

فقط دل  منو به اون نده

 من ميترسم دلم بي پناه بشه كه شد بي كس بشه كه شد تنها بشه كه شد له بشه كه شد

فقط آرامشم بده!

دست قشنگ مهربانت را عصایی کن که برخیزم
و شورانگیز وشاد آلود به دامان شقایقها بیاویزم
بدزدم تیشه فرهاد عاشق را و بی پروا چنان رعدی
بنای سنگی غم را فرو ریزم بسازم کلبه عشقی
بسازم کلبه عشقی میان باغ فرداها
و حافظ وار بر بام فلک طرحی دگر از عشق اندازم و نقش دیگری ریزم
بیا وا کن لبانم را به تکرار سرود عشق
که من آن مرغ غمگین شب آویزم
کاش قلبم درد پنهانی نداشت
چهره ام هرگز پریشانی نداشت
برگهای آخر تقویم عشق
حرفی از یک روز بارانی نداشت
کاش می شد راه سخت عشق را
بی خطر پیمودو قربانی نداشت
همه رفتند کسی دور و برم نیست
چنین بی کس شدن در باورم نیست

دوستت داشتم!دارم !خواهم داشت..........................

آنگاه که غرور کسی را له می کنی،

آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی،

آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی،

آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ،

آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی،

آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ،

می خواهم بدانم،

دستانت را بسوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟

بسوی کدام قبله نماز می گزاری که دیگران نگزارده اند؟

اگر نمي تواني بلوطي بر فراز تپه اي باشي، بوته اي در دامنه اي باش ولي بهترين بوته اي باش كه در كناره راه مي رويد.

اگر نمي تواني بوته اي باشي، علف كوچكي باش و چشم انداز كنار شاه راهي را شادمانه تر كن.

اگر نمي تواني نهنگ باشي، فقط يك ماهي كوچك باش ولي بازيگوش ترين ماهي درياچه! همه ما را كه ناخدا نمي كنند، ملوان هم مي توان بود.

در اين دنيا براي همه ما كاري هست كارهاي بزرگ و كارهاي كمي كوچكتر و آنچه كه وظيفه ماست ، چندان دور از دسترس نيست.

اگرنمي تواني شاه راه باشي ، كوره راه باش.

اگر نمي تواني خورشيد باشي، ستاره باش. با بردن و باختن اندازه ات نمي گيرند.

هر آنچه كه هستي، بهترينش باش